منابع طبيعي هر جامعه، ثروت آن جامعه است كه فقط به نسل حاضر تعلق نداشته بلكه ميراثي است كه بايد براي آيندگان باقي بماند اگر بخواهيم در آينده جامعه بهتري داشته باشيم بايد در جهت حفظ، احياء و توسعه اين منابع بيش از پيش بكوشيم در غير اين صورت جهان آينده، جهان تو‍ام با فقر و گرسنگي و محيطي آلوده و غيرقابل زندگي خواهد بود.در يك دوره طولاني كه از گذشته آغاز شده است و هنوز ادامه دارد تصور مي شد كه منابع طبيعي بي پايان هستند و از اين رو بدون هيچ محدوديتي از آن استفاده مي كردند و مي كنند اگر اين رويه ادامه داشته باشد ناگزير منجر به تهي شدن پيش از موعد منابع و ذخاير طبيعي و انهدام آنها خواهد شد محافل و مجامع مختلف بين المللي نيز با توجه به همين شيوه نادرست استفاده از منابع، نسبت به شرايط موجود محيط زيست در دهه آينده هشدار مي دهند استفاده غلط از منابع و معادن و ذخاير طبيعي، نه تنها موجب از بين رفتن آنها مي شود بلكه در موارد صنعتي سبب آلوده شدن محيط زيست نيز مي شود. البته در جهاني كه تنها سود و سودآوري و مكانيسم بازار تعيين كننده اصلي مبادلات جهاني است نمي توان توقع آنرا داشت كه محيط زيست آلوده نشود.

ادامه